Ik ben Karish, 34 jaar, en woon met mijn man en twee zoons in het mooie Amsterdam Zuidoost. Ik werk bij GVB als applicatiespecialist op de IT- afdeling, waar wij verantwoordelijk zijn voor het beheer en de ontwikkeling van reisinformatiesystemen en -applicaties.
Ik hou van dansen, eten, drinken en gezellige dingen doen. Voor mijn zwangerschap danste ik wekelijks, en het maakte niet uit wat voor dans:
danshall, hiphop en afro dance vind ik allemaal leuk om te doen. Helaas heb ik het niet helemaal opgepakt, moet ik zeggen.
Ik ben recentelijk moeder geworden van mijn tweede kind, Isley, en mijn oudste zoon heet Otis en gaat al naar school. De eerste drie maanden waren pittig, omdat het toch een omslag is als je eerst met z’n drieën bent en alle aandacht aan de oudste kunt geven, en dan komt er een kind bij. Omdat Isley 4 weken te vroeg geboren was, heeft hij in het ziekenhuis gelegen, waardoor ik een week gescheiden was van mijn oudste. Otis is een hele lieve broer en is heel geduldig. Soms gaat er iets meer aandacht naar Isley, omdat hij nog zo klein is.
Hoe denk je dat anderen jou zien?
Ik heb weleens gehoord dat mensen mij amicaal vinden en dat ik sterk in mijn schoenen sta, bubbly, rustig, slim en iemand die weet wat ze wil. Toen ik mijn baan in de financiële sector verloor in 2020 tijdens corona, was ik heel boos en teleurgesteld. Ik kon niet begrijpen dat ik ontslag kreeg, omdat ik zo goed was in mijn werk. Maar ik zag dit als een kans om iets heel anders te gaan studeren. Ik heb toen veel stichtingen en organisaties bekeken om mij om te scholen richting ICT. Ik heb toen mijn certificaten gehaald voor software engineering via de HVA. Het combineren van het loslaten van mijn oude baan, een voltijd studie en een gezin was best zwaar. Ik denk dat veel mensen om mij heen niet hadden gedacht dat ik zou gaan leren coderen. Ik was vastberaden en had veel discipline. Als ik de keuze weer zou moeten maken, had ik precies dezelfde keuze gemaakt. Ik was zo trots op mezelf, omdat ik toen net dertig was en weer een studentenpas had en studentenkorting kreeg. Ik had niet verwacht dat ik de connectie met mijn studiegenoten, die overigens allemaal ook uit het werkveld kwamen, zo leuk zou vinden. Het optrekken met elkaar was heel fijn, zoals samen lunchen.
Ik had gelukkig niet de druk om te moeten werken, omdat mijn man werkte, waardoor ik deze studie kon doen. Toen ik mijn baan verloor, heb ik er veel over gesproken met vrienden en liep ik zelfs bij een psycholoog, maar ik zei tegen mezelf dat ik over twee jaar op het strand zou kunnen lachen om deze situatie. Op dat moment kon ik dat nog niet voelen. Mijn man moest in die twee jaar bijspringen, en het was ook nog onzeker of ik het certificaat zou halen en een baan zou vinden. Ik heb in die periode ook weleens gehad dat ik huilend bij het bedje van mijn zoon heb gezeten en tegen hem zei dat het allemaal goed zou komen, en ik hoopte dat hij niet boos zou zijn op mij omdat ik soms een beetje afgeleid was. Ik zat in een survivalmodus.
Toen ik mijn nieuwe baan had gekregen, heb ik een acute blindedarmontsteking gekregen en lag ik vijf dagen in het ziekenhuis. Daar merkte ik dat alles effect had op mijn gezondheid. Het is soms ook goed om niet alleen maar door te gaan, maar de pijn te voelen en even rust te nemen. Het mooie aan mijn karakter is dat ik een doorzetter ben, maar ik moet er niet aan onderdoor gaan. Ik wil sterk zijn voor mijn gezin, maar was van binnen gebroken en wilde dat niet toegeven. Mijn psycholoog zei dat je soms door de zure appel heen moet bijten, maar ook hulp mag vragen en moet zeggen dat je dit niet meer kunt, anders fluit je lichaam je terug.
Hoe ga je om met tegenslagen?
Tot mijn vijfentwintigste was ik erg onzeker en zoekende naar mijn identiteit en voelde ik mij nergens op mijn gemak. Toen ben ik die authenticiteit gaan waarderen. Het is logisch dat als ik ergens kom, niet iedereen op mij lijkt, maar daar haal ik juist kracht uit. Als ik twijfel heb, denk ik dat ik het wel kan, en als ik tegenslagen heb, probeer ik mogelijkheden te zien en om te denken. Ik ben geboren in Den Haag en opgegroeid in Dordrecht in een Vinex-wijk en heb altijd moeite gehad om representatie in mijn omgeving tegen te komen. Als ik een Aziatisch persoon op televisie zag of iemand van kleur, wilde ik altijd op die persoon lijken. Ik weet niet precies waar dat aan lag, maar wilde van die persoon leren. Het is lastig als je om je heen kijkt en weinig mensen van kleur ziet en meisjes niet op jou lijken. Ik deed andere dingen, hield van R&B, hield van dansen en at ander eten. Ik had het gevoel dat ik er niet bij paste. Ook over mijn naam wilden mensen altijd weten waar die vandaan kwam, terwijl mijn ouders de naam gewoon hadden verzonnen. Ik kreeg daardoor het gevoel dat ik er niet mocht zijn zoals ik ben.
“Een powervrouw is iemand die haar weg in deze bijzonderewereld heeft gevonden.”
Wat beschouw jij als je grootste prestatie tot nu toe?
Ik ben heel trots op mijn gezin. Ik was iemand die heel onzeker was en geen connecties durfde aan te gaan, en vluchten in mijn werk. Doordat ik beter in mijn vel zit, heb ik leuk werk gevonden en kan ik er daardoor meer zijn voor anderen, en dat geeft mij een goed gevoel. Er is nu veel meer rust in mijn leven.
Wat betekent leiderschap voor jou?
Leiderschap is voor mij niet gebonden aan sekse. Ik luisterde naar een podcast genaamd New Female Leaders, en door die podcast ben ik gaan kijken wie mij inspireert. Mijn man is iemand die mij inspireert, omdat hij kalm is en heel helder kan denken. Als ik emotioneel ben, kunnen wij daar samen uitkomen. Dat is voor mij een leider. Daarnaast kan ik ook een leider zijn als ik de pet opzet en bepaal welke kant wij opgaan. Iemand die een visie heeft en anderen daarin mee kan nemen, is voor mij een leider. In mijn professionele leven vind ik mezelf niet de leider en heb ik die ambities niet, maar misschien heb ik onbewust wel mensen geïnspireerd.
Wat is voor jou een succesvolle powervrouw?
Iemand die haar weg in deze bijzondere wereld heeft gevonden. Die haar eigen ik heeft gevonden en daarvoor staat, en naar buiten treedt zoals ze is. Ik vind het mooi om te zien als een vrouw goed in haar vel zit en dat uitstraalt, dat is voor mij een powervrouw.
Wie vind jij een powervrouw?
In mijn netwerk heb ik een aantal powervrouwen. Henna Texel heeft haar eigen podcast, is moeder van twee kinderen. Zij werkte in loondienst en dacht dat zij het beter als ondernemer zou doen, en is daar kwetsbaar in naar de buitenwereld. Een vriendin Becky heeft een heel mooi carrière pad. Een andere vriendin van mij die Astrid heet kan je alles verkopen. Ze praat open en kan met iedereen opschieten, maar is overal zoals zij is. Ik wil haar altijd graag zien, omdat ik energie van haar krijg. En ik heb een nicht die werkt maar ook een gezin heeft, een ziekte, en hoe zij daarmee omgaat vind ik geweldig. En mijn moeder, die altijd op haar werk is gericht. Mijn moeder gaat altijd maar door, en dan hoop ik dat ze teruggaat schakelen, maar het zit in haar bloed. Ik word vooral geïnspireerd door mijn netwerk.
Vind jij jezelf een powervrouw en waarom?
Ik vind mezelf een powervrouw als ik kijk hoe ik ben veranderd de afgelopen jaren. Er zijn mensen die mee zijn gegroeid en er zijn ook mensen afgevallen, maar dat betekent dat je groeit. Dat vind ik soms moeilijk. Je mag van mening en visie veranderen. De ene keer vind je dat leuk en de andere keer iets anders. Dat kan wel verwarrend zijn voor je omgeving, die zich af kunnen vragen wie jij nou eigenlijk bent. Ik was eerst accountmanager en nu ben ik IT’er, en daardoor verandert mijn leven ook.
Hoe balanseer je werk met je privéleven?
Ik ben gezegend met een man die ook parttime werkt, dichtbij huis werkt en heel veel zorg op zich neemt voor de kinderen. Hij vindt het vaderschap ook heel leuk, en wij doen het samen. Het is een mooie rol die wij op ons mogen nemen, waar wij ook trots op zijn. Ik heb een flexibele werkgever waar ik kan aangeven dat ik af en toe eerder naar huis ga, bijvoorbeeld omdat ik me niet lekker voel of slecht heb geslapen, en het werk dan thuis even afmaak. Het is niet nodig om tot 17:30 op het werk te blijven om te laten zien dat ik aanwezig ben; daar krijg ik geen energie van, en het team is daarin heel fijn. Ik heb ook ergens anders gewerkt waar het lastiger was om die ruimte te nemen. Ik wilde er heel graag bij horen, maar had andere verantwoordelijkheden thuis.
Wat doe jij om stress te verminderen en jezelf te motiveren?
Rusten nemen. Ik ben heel goed in het alleen zijn. Ik woon aan het park en word daar heel rustig van. Als het lekker weer is, zit ik naar buiten te kijken. Mijn coping mechanisme is dat als ik stress heb, ik ga scrollen, maar als ik hoofdpijn krijg, weet ik dat ik vluchtgedrag vertoon. Dan leg ik mijn telefoon weg en zet ik thee of koffie. Het scheelt ook dat ik het fijn vind om alleen te zijn.
Wat doe je in je vrije tijd om op te laden?
Wandelen en veel alleen zijn, muziek luisteren en rust nemen. Mijn man en ik zijn niet hele drukke mensen, en wij vinden het belangrijk om op te laden.
Wat zijn jouw toekomstplannen?
Ik wil mijn jongens groot en sterk zien worden en hoop dan nog steeds een leuke vrouw te zijn. Ik wil ook weer danslessen gaan nemen.
Op professioneel gebied, als ik heel brutaal mag zijn, zou ik ICT-architect willen worden. Het lijkt mij zo gaaf om teams te begeleiden en met een helikopterview te kijken welke kant wij op moeten. Er zijn weinig vrouwelijke architecten, dus dat lijkt mij helemaal leuk.
Wat voor advies zou jij aan vrouwen geven?
Kijk vooral naar de relatie die je hebt met jezelf. Hoe ga jij met jezelf om en wat vind jij belangrijk? Hou je überhaupt van jezelf? Mag je er zijn van jezelf?
Hoe belangrijk is netwerken voor jou?
Voor mij is netwerken heel belangrijk. Dat is een stukje waarbij ik me echt vrouw voel. Ik ga vaak naar verschillende organisaties, ook gericht op IT, om vrouwen te empoweren. En als ik daar ben, krijg ik energie door herkenning en erkenning. Dat vrouwen elkaar kunnen helpen, vind ik belangrijk.
Wat zou je willen dat mensen weten over jou waar je niet vaak over praat?
Ik ben een typische nerd. Ik wil heel veel weten van alles en kan heel erg in iets duiken. Ik ben erg geïnteresseerd in macro-economisch nieuws, dat lees ik in mijn vrije tijd. Ik denk dat mensen dat niet van mij verwachten. Ik ben soms sociaal awkward, omdat ik van binnen nog een beetje nerdkenmerken vertoon. Dan weet ik niet wat ik moet zeggen en zeg ik iets vreemds.